Zeilen voor Dummy's

Woensdag 27 Juni 2015

De dag begon weer vroeg. De wacht van 12 tot 4. We mochten weer aan de slag maar niet voordat Rinus ons had wakker gezongen. Na ons privé concert moesten we, jammer genoeg, toch echt op staan. Ik kwam erachter dat mijn zeilbroek niet in de hut lag, maar toen was de vraag waar dan wel. Het verbaasde me niet dat ik iets kwijt was, deze reis was ik namelijk alles wel minstens een keer kwijt geraakt maar ook weer terug gevonden. In ieder geval kwam ik met de hulp van Manon erachter dat mijn broek gewoon in de droogkast hing, precies waar ik hem had achter gelaten.

We moesten overstag en twee zeilen hijsen. Ik koos mijn plek zo uit dat ik alleen hoefde te vieren. Dat is dan weer een voordeel van de jongste zijn, niemand neemt je iets kwalijk :).  Terwijl iedereen zich in het zweet werkte om dat loodzware zeil te hijsen stond ik rustig de neerhaler te vieren. Les 1 uit het handboek Zeilen voor dummy’s met als auteur Charlotte: ‘kies je positie zorgvuldig uit’.

Nadat het 4 uur was geweest vertrok ik snel weer naar ons hutje. Om 11 uur werd ik wakker van de luidspreker die door de boot schalde en ons vertelde dat er walvissen waren gesignaleerd op stuurboord. Iedereen sprong uit bed en snelde zich naar boven. Helaas waren de walvissen het er niet mee eens en vertrokken zonder taal noch teken.

We lagen in een baai bij Schotland. Het uitzicht was prachtig, aan bakboord was het water net een spiegel dat geleidelijk werd opgeslokt in de mist terwijl aan stuurboord het water zachtjes kabbelde en je helder kon uitkijken over de groende bergen van Schotland met hier en daar een paar huisjes. ’s Avonds gingen er een aantal vroeg slapen, iets wat ik eigenlijk ook van plan was maar er niet van kwam. Een potje kaarten was namelijk veel interessanter dan mijn bed. Dat was de volgende ochtend dan ook goed te merken.