Vandaag hadden we weer een ontbijtje sinds tijden. De wacht begint namelijk vroeg en moeten van Jan de kwartiermeester 5 minuten voor de wacht begint op de brug zijn. Niet dat dat altijd lukt, meestal zijn wij 5 minuten te laat in plaats van te vroeg. We waren er in ieder geval wel. Tijdens de wacht worden de moppen van afgelopen zaterdag weer naar boven gehaald. Het was snel gedaan met de pret want we moesten gaan schoonmaken. De douche, toiletten en gangen. Hoewel er genoeg te doen was ging Simon rustig staan kijken, met zijn handen over elkaar, hoe wij het deden. Al gauw vonden we het wel mooi geweest en kreeg Simon een dweil in zijn handen geduwd.
Het schoonmaken zat erop maar we waren nog lang niet klaar. Ze hadden namelijk bedacht dat de zeilen moesten worden gestreken. Ik speelde het deze keer strategisch. Elke keer als we naar het volgende zeil gingen, veranderde ik mijn positie zo dat ik mocht vieren. Er moest toch iemand zijn die ging vieren. De zeilen waren keurig gestreken dus we konden weer verder met zonnen. Het was namelijk warm genoeg om in korte broek in het zonnetje te zitten. Je moest wel ergens een plekje uit de wind vinden maar dat is niet zo moeilijk.
Het dagje is alweer voorbij gevlogen. Het begrip tijd is iets wat je, zodra je aan boord komt, maar beter kan vergeten. Door alle wachten en leven op tijden die je normaal slaapt is je tijdsbesef al snel verdwenen. Gelukkig hebben we geen besef van tijd nodig om te weten waneer we moeten eten, ik in ieder geval niet. Vandaag eten we Lasagne. Iets waarvan mijn Italiaans weer op gang komt. Niet dat ik Italiaans kan, dat was dan ook een moment dat Sjaak helemaal in een deuk lag en vrolijk met me mee deed. Het is al snel weer stil als de Schipper ons verteld dat we vanavond bij Isle of Man zullen zijn...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten