Andere Pagina...

Hey, omdat ik een andere website heb die ik makkelijker vind om te gebruiken voor mijn blog, veranderd mijn webadres natuurlijk ook. Ik hoop dat jullie me daar verder zullen volgen.
Tot ziens op mijn nieuwe blog,
Charly

Ps: dit is het nieuwe adres; charlytravel.weebly.com

Het Mysterie van de Blauwe Doekjes

Donderdag 25 Juni 2015

De dag begon voor een aantal nat maar vooral koud. Eke, Anna, Inge, Pieter en Mark wilde namelijk zwemmen, want ja wie zwemt er nou niet als het water al 12,5 graad is. Ik stond rustig te wachten met een aantal handdoeken. Mij was 12,5 graad iets te veel  van het goede. Bovendien had ik de dag ervoor al kennis gemaakt met kwallen die op de boot heen dobberde en om er dan vrijwillig nog mee te gaan zwemmen. Leuk aanbod maar dat is niet voor mij weggelegd.

Iedereen was weer veilig dus werd het anker weer gelicht. We konden beginnen aan ons rondje om het eiland vlakbij de baai. Jammer genoeg was er weinig te zien door de mist die zich ook nog even wilde vertonen. Al gauw werd de mist vervangen door regen en vetrokken vele het dagverblijf in om spelletjes te gaan spelen. Na een tijdje hoorde we Willem de schipper door de intercom. Hij vertelde dat de sanitaire voorzieningen buiten gebruik waren en Jan de machinist ermee bezig was. Na zo ongeveer 5 minuten werd er verteld dat de afvoer verstopt was door een blauw doekje. De blauwe doekjes werden gebruikt in het kombuis en niet om de wc’s mee schoon te maken. Daarom was dan ook de vraag of degene die het doekje door de wc had gespoeld zich bij Jan wilde melden. De schuldige is nog steeds niet bekend. Na dat probleem deels te hebben op gelost kwam het andere alweer naar boven. De filter van het koelwater zat namelijk verstopt met kleine kwalletjes, ook dat probleem heeft onze Jan weer gefixt.

Het rondje eiland zat erop en werd koers gezet naar Belfast. Dan zat deze reis er jammer genoeg al bijna op. De vluchten werden onderling al overlegt net als de e-mailadressen. De laatste grappen werden uitgehaald, waaronder de mijne bij de kwartiermeesters jan en Johan. Ze lagen rustig te zonnen met ontblootte borst totdat ze opeens last kregen van een plaatselijk buitje, toevallig was ik dat met de tuinslang. Dat word de komende 2 dagen achterom kijken…

Zeilen voor Dummy's

Woensdag 27 Juni 2015

De dag begon weer vroeg. De wacht van 12 tot 4. We mochten weer aan de slag maar niet voordat Rinus ons had wakker gezongen. Na ons privé concert moesten we, jammer genoeg, toch echt op staan. Ik kwam erachter dat mijn zeilbroek niet in de hut lag, maar toen was de vraag waar dan wel. Het verbaasde me niet dat ik iets kwijt was, deze reis was ik namelijk alles wel minstens een keer kwijt geraakt maar ook weer terug gevonden. In ieder geval kwam ik met de hulp van Manon erachter dat mijn broek gewoon in de droogkast hing, precies waar ik hem had achter gelaten.

We moesten overstag en twee zeilen hijsen. Ik koos mijn plek zo uit dat ik alleen hoefde te vieren. Dat is dan weer een voordeel van de jongste zijn, niemand neemt je iets kwalijk :).  Terwijl iedereen zich in het zweet werkte om dat loodzware zeil te hijsen stond ik rustig de neerhaler te vieren. Les 1 uit het handboek Zeilen voor dummy’s met als auteur Charlotte: ‘kies je positie zorgvuldig uit’.

Nadat het 4 uur was geweest vertrok ik snel weer naar ons hutje. Om 11 uur werd ik wakker van de luidspreker die door de boot schalde en ons vertelde dat er walvissen waren gesignaleerd op stuurboord. Iedereen sprong uit bed en snelde zich naar boven. Helaas waren de walvissen het er niet mee eens en vertrokken zonder taal noch teken.

We lagen in een baai bij Schotland. Het uitzicht was prachtig, aan bakboord was het water net een spiegel dat geleidelijk werd opgeslokt in de mist terwijl aan stuurboord het water zachtjes kabbelde en je helder kon uitkijken over de groende bergen van Schotland met hier en daar een paar huisjes. ’s Avonds gingen er een aantal vroeg slapen, iets wat ik eigenlijk ook van plan was maar er niet van kwam. Een potje kaarten was namelijk veel interessanter dan mijn bed. Dat was de volgende ochtend dan ook goed te merken.

Italiaans zeilen

Maandag 22 Juni 2015

Vandaag hadden we weer een ontbijtje sinds tijden. De wacht begint namelijk vroeg en moeten van Jan de kwartiermeester 5 minuten voor de wacht begint op de brug zijn. Niet dat dat altijd lukt, meestal zijn wij 5 minuten te laat in plaats van te vroeg. We waren er in ieder geval wel. Tijdens de wacht worden de moppen van afgelopen zaterdag weer naar boven gehaald. Het was snel gedaan met de pret want we moesten gaan schoonmaken. De douche, toiletten en gangen. Hoewel er genoeg te doen was ging Simon rustig staan kijken, met zijn handen over elkaar, hoe wij het deden. Al gauw vonden we het wel mooi geweest en kreeg Simon een dweil in zijn handen geduwd.

Het schoonmaken zat erop maar we waren nog lang niet klaar. Ze hadden namelijk bedacht dat de zeilen moesten worden gestreken. Ik speelde het deze keer strategisch. Elke keer als we naar het volgende zeil gingen, veranderde ik mijn positie zo dat ik mocht vieren. Er moest toch iemand zijn die ging vieren. De zeilen waren keurig gestreken dus we konden weer verder met zonnen. Het was namelijk warm genoeg om in korte broek in het zonnetje te zitten. Je moest wel ergens een plekje uit de wind vinden maar dat is niet zo moeilijk.

Het dagje is alweer voorbij gevlogen. Het begrip tijd is iets wat je, zodra je aan boord komt, maar beter kan vergeten. Door alle wachten en leven op tijden die je normaal slaapt is je tijdsbesef al snel verdwenen. Gelukkig hebben we geen besef van tijd nodig om te weten waneer we moeten eten, ik in ieder geval niet. Vandaag eten we Lasagne. Iets waarvan mijn Italiaans weer op gang komt. Niet dat ik Italiaans kan, dat was dan ook een moment dat Sjaak helemaal in een deuk lag en vrolijk met me mee deed. Het is al snel weer stil als de Schipper ons verteld dat we vanavond bij Isle of Man zullen zijn...

Bruiningsschema's en neerstortende Gangway's

Dinsdag 23 Juni 2015

Gisteren hebben we aangelegd en werden om 8 uur aan het ontbijt verwacht. Dus hier zitten we dan, het is al gauw duidelijk wie het gister laat hebben gemaakt in de pub. Mark en Bas liggen nog te slapen als we na het ontbijt bij ze gaan kijken. Ze zijn er dan ook niet zo enthousiast en blij als Rinus het licht aan doet. Naar mij verbazing zijn ze er wel uitgekomen, uiteindelijk.

De planningen zijn gemaakt, het verschilt van bruiningsschema tot actieve wandeltocht. Iedereen is uitgeschreven en staat te wachten tot de Gangway weer op zijn plek ligt, die was namelijk volgens Johan vannacht naar beneden gedonderd. Drie keer raden wie er van wakker geworden was, inderdaad Johan. Inmiddels ligt de Gangway, ook wel de loopplank genaamd, weer op zijn plek en zijn we onderweg.

Wij *Rinus, Kees, Jacobien, Ineke, Nathalie, Manon en ik* hebben besloten om net paard en wagen naar een ouderwetse trein te gaan die ons naar de mijnen bij Laxey zou brengen. Van daaruit gingen we naar het hoogste punt van Isle of Man en vervolgens naar het kasteel in Peel. Eenmaal onderweg merkte we bij de trein dat het aardig druk was dus mocht ik bij Rinus op schoot. Na dat tripje overleeft te hebben en naar het topje van de berg te zijn gegaan, was het er heel koud. Na het verwarmende kopje thee gingen we maar weer naar beneden.

Eenmaal terug gingen Manon, Jacobien en Nathalie nog winkelen terwijl wij naar de boot gingen. Ik moest namelijk nog schrijven en de rest bier drinken. In ieder geval gaan we zo weer uitvaren en op weg naar Schotland...